Kalbime eş…

Adımı terennüm eden o sırlı nefes
Her bir günün başında ortasında ve sonunda
Hatta gecenin tam yarısında
Dört duvardan göğe yükselen ah’lı nefes
Kalbime eş
O ses

Zihnimde canlanan hüzünlü ses
Adınla nefeslerimi sen kes
Günde bilmem kaç bin kez
Kalbime eş
O ses

Semaya açılan ellerimde
Duâmdır nefes hafifliğinde
Niyazdır riyasız sessizliğimde
Bakışımdaki masumiyyete gizlenmiş o buğulu ses
Kalbime eş
O ses

Tam bir ömürlük, nerden bilinirmiş
Küçükmüş görünmemiş sırlanmış
Ömürlük az kalır hatta ölümlükmüş
Gelişinden, gidemeyişinden bildiğimmiş
Kalbime eş
O ses